Παθήσεις

Κατάγματα σκαφοειδούς

Το σκαφοειδές ανήκει στα μικρά οστά του καρπού και είναι αυτό που υφίσταται κάταγμα συχνότερα. Συνήθως συμβαίνει στις ηλικίες 20 -40 ετών. Οσο κεντρικότερα (προς τον αγκώνα) είναι το κάταγμα τόσο δυσμενέστερη είναι η πρόγνωση για την πώρωσή του («κόλλημα» του κατάγματος).

Τα περισσότερα κατάγματα σκαφοειδούς μπορεί να αντιμετωπιστούν επιτυχώς χωρίς χειρουργική επέμβαση. Αυτό όμως συνεπάγεται γύψινη ακινητοποίηση από 8 εβδομάδες έως και 6 μήνες. Γι’ αυτό η τρέχουσα τάση είναι να χειρουργούνται, εκτός εάν συντρέχουν λόγοι που αποτρέπουν αυτή την απόφαση. Χρησιμοποείται μία ειδικά σχεδιασμένη βίδα ή 2 βελόνες. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται η χρήση γύψου, ο ασθενής επιστρέφει ταχύτερα στην εργασία του και οι επιπλοκές περιορίζονται σημαντικά. Τα τελευταία μάλιστα χρόνια, από εξειδικευμένους χειρουργούς, η επέμβαση γίνεται με τεχνική ελάχιστης παρέμβασης (minimal invasive) μέσω μιας τομής 1 εκατοστού. Αυτή την τεχνική ακολουθεί και ο συντάκτης του κειμένου. Το σκαφοειδές έχει ιδιάζουσα αιμάτωση και γι΄αυτό κατα την πορεία της πώρωσης του κατάγματος μπορεί να εμφανιστούν 2 επιπλοκές: καθυστερημένη πώρωση ή ψευδάρθρωση (δηλαδή μή πώρωση) και άσηπτη νέκρωση του κεντρικού τμήματος. Και οι 2 επιπλοκές αντιμετωπίζονται χειρουργικά με χρήση οστικών μοσχευμάτων σε συνδυασμό με σύνθετες τεχνικές.